Test prawda/fałsz na temat POChP

Sprawdź swoją wiedzę na temat POChP i zobacz ile punktów zdobyłeś. Dowiedz się co jest prawdą a co mitem.

POChP jest chorobą dotykającą głównie starszych mężczyzn.

FAŁSZ: POChP jest chorobą ludzi dorosłych, ale początki choroby mogą być zauważalne już u osób po 40. roku życia. Dawniej uważano, że płeć męska predysponuje do zachorowania, ale dziś wiadomo, że głównym powodem rozwoju POChP jest palenie papierosów. Palenie tytoniu odpowiada za 90% przypadków choroby. Istnieją doniesienia, że kobiety są bardziej wrażliwe na szkodliwe działanie dymu papierosowego i u nich łatwiej może dochodzić do rozwoju choroby.

Zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego i powietrza w pomieszczeniach, w których przebywamy na co dzień może być przyczyną rozwoju POChP.

PRAWDA: POChP może być skutkiem długotrwałego narażenia na wziewne czynniki drażniące zawarte we wdychanym powietrzu, ale należy podkreślić, że jest to rzadka przyczyna choroby. Zanieczyszczeniami powietrza atmosferycznego o udowodnionym szkodliwym wpływie na płuca są: dwutlenek siarki (SO2), dwutlenek azotu (NO2), ozon i pył zawieszony, czyli cząsteczki pyłu o różnym składzie chemicznym, unoszące się w powietrzu ze względu na niski ciężar (im mniejsza cząsteczka pyłu, tym większa szkodliwość dla płuc). Za ogromną większość przypadków POChP odpowiada palenie papierosów. W przypadku rozwoju choroby w wyniku zanieczyszczenia powietrza, główną rolę odgrywają narażenia zawodowe na działanie czynników drażniących. W krajach rozwijających się, gdzie wciąż do ogrzewania gospodarstw i gotowania używa się biomasy, narażenie na szkodliwe dymy jest większe.

Czy to prawda, że częste infekcje dróg oddechowych w dzieciństwie predysponują do rozwoju POChP?

PRAWDA: Częste infekcje układu oddechowego w dzieciństwie stanowią jeden z czynników ryzyka rozwoju POChP, ponieważ mogą w sposób nieodwracalny uszkadzać płuca i upośledzać ich zdolność wentylacyjną.

W przebiegu POChP zawsze występuje duszność, kaszel i odkrztuszanie plwociny.

FAŁSZ: Powyższe objawy są podstawowe w obrazie POChP, jednak nie są bezwzględnym warunkiem do stwierdzenia choroby. W początkowym stadium POChP jedynym objawem może być przewlekły kaszel. Duszność może dołączyć do obrazu choroby w późniejszym etapie. U niektórych chorych, mogą występować również okresy bezkaszlowe lub kaszel może być suchy- bez odkrztuszania plwociny. Lekarz, nie musi więc stwierdzić równocześnie całej triady objawów, aby rozpoznać POChP. Diagnoza powinna być poparta badaniem spirometrycznym, w którym stwierdzono nieodwracalną lub niecałkowicie odwracalną obturację (zwężenie) oskrzeli.

Jeśli obraz płuc w badaniu rentgenowskim (zdjęcie Rtg) jest prawidłowy można wykluczyć POChP.

FAŁSZ: Obraz rentgenowski płuc w przebiegu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc może być zupełnie prawidłowy. U chorych z zaawansowaną postacią choroby na zdjęciu mogą być widoczne pęcherze rozedmowe w płucach. Pomimo, że badanie rentgenowskie nie jest kluczowe w diagnostyce POChP, posiada ono dużą wartość w różnicowaniu z innymi przyczynami dolegliwości układu oddechowego, np. z gruźlicą czy rakiem płuca.

Spirometria jest badaniem inwazyjnym i trudnym do wykonania.

FAŁSZ: Spirometria jest badaniem nieinwazyjnym, tzn. podczas jej wykonania nie dochodzi do ingerencji wewnątrz organizmu. Należy jednak pamiętać, że badanie wiąże się z pewnym wysiłkiem fizycznym, który trzeba wykonać, aby przeprowadzić je prawidłowo. Trudność w wykonaniu badania jest związana głównie z umiejętnością wykonania przedłużonego wydechu. W czasie trwania spirometrii należy słuchać uważnie poleceń technika oraz starać się je jak najlepiej wykonać, ponieważ tylko dobrze wykonana technicznie spirometria ma odpowiednią wartość diagnostyczną.

POChP jest chorobą nieuleczalną.

PRAWDA: POChP jest chorobą nieuleczalną, tzn. że nie można po jej rozpoznaniu zastosować leczenia, które całkowicie wyeliminuje chorobę z naszego życia. Jest to jednak choroba, którą można i trzeba leczyć!!!! Rzucenie nałogu tytoniowego, utrzymywanie aktywności fizycznej i odpowiednie leczenie zapobiegają progresji choroby, zmniejszają objawy choroby, liczbę i ciężkość zaostrzeń oraz polepszają ogólny stan zdrowia i tolerancję wysiłku.